NU WEL HALF DOZIJN VOOR DE RIJNVOGELS

Dat elke wedstrijd op zich staat is een bekend gegeven. Het halve dozijn treffers wat de Rijnvogels tegen FC Breukelen produceerde is op zich best wel een goede prestatie en een leuk gegeven, maar de week daarvoor tegen Alexandria’66 had deze uitslag van méérwaarde zijn geweest om de strijd voor een perspectiefvolle klassering op de ranglijst en in de tweede periode. Voetballend en kansen creeërend waren de Vogels toen op z’n allerbest, maar het schortte in de afwerking. Toen liet het de mogelijkheid op een half dozijn treffers ontglippen en kreeg de kous op de kop. FC Breukelen ervoer op de Kooltuin aan den lijve dat een goed maar minder briljante rood-witten, er wel degelijk zes in kunnen jassen.

Trainer Marchel den Haan had een goed gevoel na afloop. De ‘tussenpaus’ had een degelijk team (zonder de geschorste Orlando Ouwehand en Mitchel Beijersbergen) gezien dat vandaag weliswaar minder sprankelende combinaties op de grasmat legde, maar wel veel effectiever in de afwerking was. “Ik had er volledig vertrouwen in. De groep straalde rust uit. Het was een goed collectief wat een degelijke wedstrijd heeft gespeeld”, was de opinie van de coach. “Ik vond het een goede wedstrijd”. En daar viel eigenlijk niets op af te dingen.
Arbiter Ebink – onopvallend en daarom juist een prima leidsman – moest al vroeg naar de stip wijzen toen doelman Alex Sacca de door Emiel Buntsma aangespeelde Carl Krayenoord  onreglementair binnen de zestien opving. Captain Stefan Schaafsma stuurde de arme sluitpost vervolgens het verkeerde bos in en de Vogels hadden al een vroeg ruggensteuntje te pakken. De mannen uit Breukelen leken niet aangeslagen en vormden in het eerste part van de eerste helft een gelijkwaardige opponent. Doch aardig voetballend wisten zij (behalve een gekraakt schot) het doel van de thuisclub niet of nauwelijks te vinden. Gaandeweg werden de gastheren sterker. Wesley van Wijk knalde naast en doorgebroken Vogels werden (opzichtig maar ten onrechte??) terug gevlagd en gefloten. Maar op aangeven van Yuri van Es was de weg dan eindelijk vrij en ook legaal goedgekeurd voor Michael Miranda. De nu weer eens op dreef zijnde vleugelspits rondde bekwaam af. De comfortabele 3-0 was een lucky. Wesley van Wijk zag zijn lage corner tussen een woud van benen (zonder er een geraakt te hebben) in het net verdwijnen. Soms zit het mee…..

De laatste de mooiste

Aanvankelijk bracht de tweede helft niet datgeen er in de eerste rondgang door de thuisclub werd geëtaleerd. Niet in de hoogste versnelling en af en toe wat slordigheidjes. De gasten kregen derhalve een korte bevlieging maar doelman Martijn Zwaan (voor het eerst op de proef gesteld) ontmantelde een gevaarlijke kopbal en de daarop volgende corner werd weliswaar knap ingeschoten, maar een fraaie safe verijdelde een Breukelense inslag. Een korte opleving dus van de mannen van trainer Leushuis. Deze zag ook hoe de regie weer door de Rijnvogels werd  overgenomen en de 4-0 een kwestie van tijd was. Mo Moudou leek er dichtbij maar de eerste poging – een pegel op de paal – spatte uiteen gelijk het confettikanon voor de aanvang van het duel. Zijn tweede mogelijkheid binnen de minuut daaraan weigerde doelman Sacca zijn medewerking te verlenen.

Gouden wissels.

Den Haan liet vervolgens Mark Parlevliet, Marciano Weidum en Rob van der Gugten opdraven. De eerste twee waren succesvol. Mark knalde – koud een minuut binnen de lijnen- de 4-0 binnen na een fraaie actie van Michael Miranda, die via Marciano Weidum voor de trefzekere voet viel. Weidum zelf vond de touwen na goed doorzetten, maar had het lekkerst voor het laatst bewaard. Nadat ex-Rijnvogel Jim Blom een slippertje met een fraaie boog afstraft (5-1), kopte de spits een gave voorzet van alweer Michael Miranda steenhard in de bovenhoek (6-1). Het was de slagroom op de taart die vandaag naar meer smaakte. Het team bewees vandaag weer eens te meer dat het behoorlijk wat in de voetbalbagage heeft. Het kwam er in de beginfase van het seizoen helaas niet altijd (in cijfers uitgedrukt) uit, maar het was wederom een bevestiging van hetgeen Marchel den Haan na afloop ook terecht concludeerde: "De stijgende lijn werd ook vandaag weer goed doorgezet". Niet alleen de oefenmeester had dit kunnen waarnemen, ook het trouwe publiek kon zich weer eens lekker tegoed doen aan een potje Kooltuinvoetbal waar het steeds weer voor komt. Aanvallend voetbal, passie en inzet. En natuurlijk niet te vergeten de doelpunten. Ingrediënten die in principe altijd op de menukaart staan. En als deze aanwezig zijn, is het gewoon weer lekker smikkelen en smullen. Een doelpunt zoals dat van Marciano na een al even fraaie actie van Michael, daarvoor komt men naar "Het stadion'.