Zaterdag 21 Januari 2012

Fc Rijnvogels C3 – VVSB C3

Ruststand: 0 - 0

Eindstand: 1 - 1

Hard verdiend punt voor de C3.

Vandaag is VVSB de tegenstander. Ook dit is een ploeg die het moeilijk heeft in de competitie. Ze hebben echter al wel een paar punten binnen gesprokkeld en staan in de ranglijst dus net boven FCR. Als het ooit mogelijk is om punten te halen, dan is het dus vandaag wel.

De wedstrijd wordt goed begonnen door FCR en dat zijn we ook wel zo gewend. Meestal is de 2e helft een drama. Dat het een andere tegenstander is, wordt na een tiental minuten wel duidelijk. Tegen deze tegenstander zijn we beter opgewassen. Fysiek zijn deze jongens vergelijkbaar met de onze en dat zie je in het spel terug. Iedereen heeft iets meer tijd om een bal aan te nemen en te controleren. Daardoor is er ook meer positiespel waar te nemen dan in de voorgaande wedstrijden, waar het voor FCR meer verdedigen en overleven was.

De spelers hebben dat zelf ook snel door en ik zie bij iedereen wat meer spelvreugde. Er zijn wat kleine kansjes over en weer, maar voornamelijk speelt het spel zich af op het middenveld. Aan beide kanten ontbreekt de laatste pass om in het strafschopgebied te komen. Wel wordt er een aantal keer gevlagd bij randje buitenspel. Als FCR daar iets beter bij de les had geweest zou er wellicht wel een aantal grote kansen uit voortgekomen zijn. En er was ook nog een behoorlijk aantal uitbraken van FCR die op niets uitliepen doordat de sterke rugwind de bal over de achterlijn blies. Maar daar tegenover staat dat in ieder geval de pass wel werd gegeven. Er is oog voor de medespelers en ook spelers die niet aan de bal zijn doen actief mee. Ondanks dat de 1e helft eindigt in 0-0 blijft er toch een positief gevoel hangen.

Bij aanvang van de 2e helft houd ik even de vingers gekruist, maar al snel blijkt dat mijn zorgen niet nodig zijn. FCR start zeer sterk en VVSB wordt vastgezet op eigen helft. Zeker 20 minuten heeft FCR de overhand en het wachten is op een goal. Kansen zijn er in ieder geval genoeg. Twee keer mist Mees een opgelegde kans, Jesse komt net een stap te laat en Job heeft een prachtige schietkans, maar besluit op het laatste moment af te spelen. En dat had hij nou net niet moeten doen. Wat FCR ook probeert, er valt geen doelpunt. Heel jammer, want op dat moment werd er echt heel sterk gespeeld. Vooral Sam liet op het middenveld van zich spreken. Altijd aanspeelbaar, rustig aan de bal, goed kijken en dan nog een prima voortzetting. Als Guilliano een paar wissels doorvoert, veranderen een aantal spelers van positie en daardoor hapert even de dadendrang. VVSB lijkt het wel te ruiken en een paar minuten lang wordt FCR op eigen helft teruggedrongen. En verdomd als het niet waar is: nu valt er wel een goal. Een mooie, geplaatste curve bal, die in de rechter bovenhoek verdwijnt. Julian kan de bal alleen maar nakijken.

De teleurstelling bij FCR is groot. Iedereen had het gevoel dat het kon vandaag en dan wordt de hoop bij 1 uitbraak weer teniet gedaan.

Guilliano zet weer wat jongens op andere posities. Job wordt als spits neergezet om zo meer snelheid in de aanval te krijgen. Kees neemt zijn positie achterin over. Direct wordt er al gevaar gesticht als Job aan een slalom door het VVSB veld begint. Hij komt ver, maar wordt uiteindelijk gestopt voordat hij echt gevaarlijk wordt. Een paar minuten later herhaald hij het nog eens, en deze keer lukt het via een een-tweetje met broer Mees wel om door de verdediging heen te breken. En hij maakt het ook nog mooi af met een harde schuiver. De opluchting is duidelijk te zien als hij bedolven wordt onder medespelers.

Niet veel later wordt er afgefloten en is het eerste punt voor de C3 een feit. Hoewel een overwinning verdiend zou zijn geweest, wordt dit ene punt gekoesterd door iedereen die de C3 een warm hart toedraagt. Er is in meer wedstrijden hard voor geknokt, maar vaak is het vechten tegen de bierkaai. Een wedstrijd tegen een gelijkwaardiger tegenstander laat echter direct weer plezier in het spelletje terugkomen, en dat kan weer meegenomen worden in de volgende wedstrijden.

Door: Arend Hoek