Heren 14: Historisch grote monsterzege
Door MvanD, Monday, January 16, 2012

Rijnvogels 14 - ARC 20 19-1 (ruststand 9-1)

Spelersnamen:
1. Albert de Jong
2. Arjan van der Hout
4. Jaap Hoek
4. Kees Hoek
5. Kees Gerling
7. Bram Plokker
8. Willem van Duijn
10. Kees-Jan Meijvogel
10. Maarten van Rijn
12. Daan Barnhoorn
14. Janoach van Egmond
69. Marco van Duijn
x. Willem van Rijn

Verslag:
Half januari, tijd om weer eens het heilige gras te mogen gaan betreden voor een competitiewedstrijd. Het was aankijken hoe het met de conditie gesteld was, na de gezelligheid van de feestdagen achter ons te hebben gelaten. Met een nagenoeg fitte selectie (Reinard en IJsbrand ontbraken om diverse redenen) en onze huidige trainer, Maart van Delft, konden we om het vroege tijdstip van 12 uur gaan beginnen tegen ARC 20. Een welkome tegenstander om gelijk goed het nieuwe kalenderjaar kunnen beginnen. Niet te veel lopen, en rustig blijven tikken voor de kansen. Dat leerde de heenwedstrijd ons ook, waar na na een moeizame 1ste helft makkelijk konden uitlopen in de tweede helft. Dient wel gezegd te worden dat er destijds de eerste helft een nog gewijzigd team in stond ten opzichte van de formatie waar onze gasten vandaag mee startten. Goed, het was 12 uur, 7 over 12 zelfs en de wedstrijd kon beginnen. Oja, tijdens deze wedstrijd werd er door Rijnvogels voor een ander kleur wedstrijdtricot gekozen omdat het origineel te veel leek op die van de gasten. Vandaar dat er dus in maagdelijk wit werd gespeeld, in plaats van het vertrouwde rode shirt. (Dat u niet denkt dat u de sterren van Madrid ziet op de wedstrijdfoto's, het zijn de iets minder begaafde voetbalknapen uit Katwijk aan Zee).

Niet geheel verrassend lag het initiatief en gemiddeld 85 % van het balbezit gelijk bij de roodhemden. Dat leverde al snel de eerste gevaarlijke situatie op met de opkomende Maart van Rijn. Toen hij dacht vrije doortocht te hebben richting het doel van ARC besloot de linksback van deze club daar een stokje voor te steken door Maart onreglementair neer te leggen binnen de beruchte lijnen van de '16'. De enige juiste beslissing die genomen kon worden door de scheids, werd genomen en Maart mocht van 11 meter aanleggen. Zijn eerste aanloop moest overgenomen worden wegens te vroeg inlopen van diverse spelers, maar in tweede instantie was het wel raak: 1-0. Het was niet de vraag óf we vanmiddag zouden winnen, maar met hoeveel. Dat bleek ook wel uit de rest van de wedstrijd. Na een soepele aanval, mede geholpen door apathisch verdedigen van mening ARC speler kon Willem van Rijn de 2-0 simpel binnen schieten. En zo vielen de doelpunten 1 na 1 als rijpe appeltjes van de boom. En er vielen veel appelen, namelijk in de eerste helft maar liefst 10! Dient wel gezegd te worden dat hier ook 1 tegentreffer van de gasten bij zat, een snelle aanval na verkeerd verdedigen werd keurig afgerond, dat was de 2-1. Hierdoor kreeg de wedstrijd de valse schijn misschien spannend te kunnen worden maar doelpunten van o.a. Kees Hoek, Jaap, Janoach en Marco (excuses als ik hier iemand vergeet) maakten aan alle illusies een einde. Zo kon er freewheelend richting de rust worden gevoetbald, en verlieten de mannen van het 14de met een grote grijns op het gelaat het veld voor de 15 minuten onderbreking.

In de rust werden er weer de nodige dealtjes gemaakt om keeper Albert weer de kans te gunnen om in de spits te staan, en te scoren, zodat hij meer doelpunten zou maken dan gebruikelijke spits Maart van Delft. Ook werd er gewaarschuwd om het allemaal wel een klein beetje nog serieus te nemen en echt een klinkende uitslag neer te zetten. En dat lukte met verve.

Waar Jaap het in het begin van de eerste helft nog een klein beetje liet afweten qua kansen benutten, duurde het nog geen 5 minuten of het was alweer raak, nu wel via Jaap: 10-1, dubbele cijfers voor het eerst dit seizoen. En het ging maar door en door, aan de lijdensweg van de mannen uit Alphen aan de Rijn leek maar geen eind te komen. Daan, Kees Gerling, Kees Hoek, Kees-Jan, en zelfs keeper Albert (opnieuw excuses als ik hier iemand vergeet) pikten hun doelpuntjes allemaal mee. Klein smetje deze wedstrijd was de makkelijk gegeven gele kaart voor Reinard van Duijn. Gelukkig kon dit euvel snel worden verholpen, en zagen we ook dat de trefzekere spits van de gasten ook de gele prent voorgeschoteld kreeg voor aanhoudend commentaar op de leiding. De scheidsrechter was ook verstandig genoeg om in te zien dat het totaal onnodig was om er helft van 45 minuten van te maken, en floot dus op tijd af, bij de magische stand van 19-1. Een uitslag die staat en nog nooit eerder is vertoond bij de mannen van FCR 14. Behalve dat we een (zeer) matige opponent hadden deze middag, die in de loop van de wedstrijd eerst met 10 man, en daarna zelfs met 9 man kwam te staan, werd er ook gewoon lekker getikt. Niet iedereen ging voor eigen succes, mensen die in betere posities stonden kregen de bal vaak toegespeeld. Natuurlijk had het ook 30-1 kunnen worden, maar als we elke kans afmaken die we krijgen spelen we over 10 jaar hoofdklasse voetbal. En dat is ook niet realistisch. Een resultaat dus om tevreden over te zijn, maar dat geldt ook zeker voor het spel. Verdedigend was het misschien niet altijd super geconcentreerd maar het is verdraaid lastig om je 100 % te focussen op verdedigen als je weet dat je na 2 passen van de tegenstander de bal toch wel weer terug krijgt, omdat het onmogelijk bleek voor de gasten om 3 keer achter elkaar een speler aan te spelen met hetzelfde shirt.

Goed nieuws dus vanaf sportpark de Kooltuin, maar ook vanuit Leiden kwam goed nieuws. Na een telefoontje, gepleegd door de coach van Rijnvogels 14 zoals hij zichzelf omschreef, bleek dat onze concurrent punten had laten liggen. Een aangename mededeling, waardoor wij weer 2 verliespunten minder hebben. Een geslaagde middag dus voor het veertiende, nu proberen dit spel door te trekken naar de volgende tegenstanders die bestaan uit Oegstgeest en RCL. Twee tegenstanders waar we waarschijnlijk niet dit aantal goals tegen gaan maken. Maar met het spel zit het goed, dus als de instelling ook goed is, kunnen we een steeds groter voorschot op de titel gaan nemen.

Geschreven door Willem van Rijn
 

sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo
sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo
sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo
sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo
sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo
sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo sponsorlogo