VERMAKELIJK MIDWINTERS ONDERONSJE MET HAARLEMSE RIJNVOGELS

Haarlemse Rijnvogels. Hoe bedoelt U? Even tekst en uitleg voor de onwetenden onder u. Het zit namelijk zo. Een viertal Haarlemse ‘oudere jongeren’ dat in een (licht)grijs verleden het rode shirt van de FC Rijnvogels droeg, was weer even terug op De Kooltuin. Om tijdens een mini-reünie nu als EDO’ers zijnde in een onderling potje met het tweede de krachten op de groene mat nog eens te meten. Krachten die het good-old kwartet samen met hun kompanen net iets te kort kwamen om de punten broederlijk te delen. In de slotfase deden Cor en Andreas de sympathieke gasten de das om. “In de honderdvijfde minuut” volgens een overenthousiaste toeschouwer (ene Fr.V met Haarlems bloed). Deze Fr.V. was ooit eens een volbloed Rijnvogelfanaat, maar het bloed is enigszins anders gekleurd geraakt. Zijn grappen en grollen waren echter nog immer als vanouds en derhalve hechtte geen enkele simpel denkende Rijnvogel toeschouwer waarde aan zijn verkeerd ingeschatte oordeel over de kwaliteit van zijn uurwerk. Zal wel een HEMA klokkie geweest zijn….

“Het is net of ik weer thuis kom”, was de eerste reactie van Martijn van Dijk toen hij De Kooltuin betrad. Kijk, en dat is goed om te horen. Het gevoel dat zijn makkers ‘de Van der Veldtjes’ ook hadden. André en Sander waren weer even terug op het oude nest, net zoals Jamie Heesemans. En dan natuurlijk ook die eerder vermelde supporter die zijn Rijnvogelsjaal bij deze ‘pijnlijke confrontatie’ (hij heeft hem vast nog wel bewaard, dit kleinood) niet demonstratief om de nek had gehangen. Maar goed ook. Want hij provoceerde openlijk over “Kijk eens, wat een goeie keeper wij hebben”, nadat een slap ingeschoten bal (gelijk een terugspeelbal) door André simpel werd opgeraapt. Het typeerde de stemming buiten de lijnen. Vermakelijk, evenals het potje er binnen.Na een gelijk opgaande beginfase opende de gevaarlijke en bedrijvige Tom Jacobs de score na een aanvankelijk afgeslagen aanval. Stand-in doelman Gijs was kansloos. Het antwoord van de thuisclub kwam echter snel. Jaap pikte een cross-pass goed op, deed een paar stappen en legde met zijn soms dodelijke linker aan. Dat ‘soms’ nu maar even vergeten, want zijn verlaatte oudejaarsraket sloeg in als een bom achter Sander en ‘de lange’ kon geen waardering opbrengen voor de kruitdampen die het 1-1 projectiel had achter gelaten en mocht dus visserman spelen. Een tweede inslag, nu van Arwin wist hij een minuut later met de vingertoppen tot corner te promoveren. Het was in een fase waarin de Vogels net iets hoger vlogen dan de bezoekers. Maar aan de overzijde wist de attente Tom Jacobs een dieptepass op waarde in te schatten en via de binnenkant van de paal tilde hij zijn team (op dat moment niet geheel verwacht) naar een 1-2 voorsprong. De Vogels pikten snel en heftig terug maar telkens net naast de voerbak. Dirk de Reus zag zijn inzet via een EDO kous op de lijn geblokkeerd en de vingertoppen van André (eerder in dit verhaal als ‘de lange’ bestempeld) verwezen een vrije trap van Jaap naar de hoekvlag. Die zelfde sluitpost was kort daarna kansloos en dankbaar tegelijk. Kansloos op een lob van Andreas en dankbaar aan het aluminium boven (in dit geval achter) hem, dat de verdiende 2-2 voorkwam. Aangezien EDO hier in deze fase nauwelijks enige dreiging tegenover wist te stellen, zou een voordelige marge voor de FCR bij tea-time conform de realiteit zijn geweest. Realiteit in de voetballerij? Wat is dat eigenlijk?

De in de eerste rondgang verkregen 1-2 voorsprong voor de gasten leek in het tweede bedrijf lange tijd niet in gevaar te komen. Zelf hadden zij na een vrije trap van Jamie Heesemans de 1-3 al in gedachten, maar de staander naast Gijs was een dankbare assistent in hachelijke momenten. Trouwens, Jamie had vandaag toch een vorm van voorliefde voor het metaal want in de slotfase zocht hij voor de verandering nu maar eens de lat en schoot zijn team bij het scheiden van de markt niet langszij. Aan gezien Cor (2-2) en Andreas (3-2) de balans al in Katwijks voordeel hadden doen overslaan, bleven (de vandaag niet beurs-genoteerde) punten, op De Kooltuin. De beide Katwijkse treffers waren wederom reden tot spraakwater langs de lijn. “In de 105e minuut”, volgens de eerder genoemde overenthousiaste toeschouwer. “Een sublieme actie van Cor die ex-clubgenoot Sander in de luren legde”, volgens de realistische opinie van hen die het goed hadden waargenomen en met hun analyse de waarheid geen geweld aan deden. “En die winnende van Andreas was wel 53 en een halve centimeter over de lijn” concludeerden zij die aanschouwden hoe de Katwijkse middenvelder het ronde speeltuig achter André deponeerde en daarmee de score naar de voor de FCR aan de goede kant tilde. Het roet dat Jamie Heesemans in de- laten we volgens de heer Fr.V., geboren te Zandvoort en woonachtig in Haarlem zeggen- in de honderd achttiende minuut nog in de late Katwijkse nieuwjaarsmaaltijd had kunnen strooien, spatte naar alle kanten uiteen op de lat die boven Gijs alweer als welkome stand-by fungeerde.Al met al een vermakelijk potje waarin enkele oude bekenden in dit Katwijks-Haarlemse onderonsje weer even de geur en kleur van De Kooltuin hebben geproefd. “Het was alsof we weer even thuis kwamen”.Oost West-Thuis best. Voor de Katukkers wel. Voor de mannen uit het Haarlemse dus niet.